bitmesin hikayemiz

Şimdi arada onca mesafe

Dağlar,yollar,insanlar..

Şimdi arada şehirler..

Alışkanlık buymuş.

Bikaç gün yeterliymiş kokunun tenime sinmesine..

Bikaç göz göze geliş yeterliymiş gözlerinin kalbime çizilmesine..

Alışkanlık mı demeli bağımlılık mı bilemiyorum..

Veya hangi dilde ne denirse bu içimdeki fırtınaya ondan yaşıyorum işte anlayın..

Bir defa kokunu içime çekip aylarca o kokuya hasret kalma düşüncesi..

Bir defa dudaklarına dokunup aylarca o dudaklardan uzak kalma hissi..

Sesini,nefesini uzun bir süre bu kadar yakından duyamamak,alamamak..

Şimdi isteyen alışkanlık desin isteyen bağımlılık..

Hiç farketmez kelimeler artık..

Sigara,uyuşturucu her ne varsa bu bedene zararlı

İlk seferde başlayıpta olursun ya bağımlı,

Sen benim ilk sigaramsın arkası gelicek olan..

Sen benim bedenimin eroinisin bi türlü bırakılamayan..

Tek bir farkla..!

Sen canıma can katan tam aksine..

Sen ruhuma ruh olan tam aksine..

Sen bana şifa

Sen bana ilaç..

Sensiz ben eksik..

Yarım..

Alışkanlığımın doruklarındayım,bağımlılığın zirvesinde..

Tek çare sen gereksin gönlüme.

Ve ömrüme..

Asıl Veda..

 Biten nedir?..

Şimdi mi bittik biz?

”Numaramı sil”deyince bitiyor mu tüm herşey?

Silinen aptal bir telefonda kayıtlı olan basit rakamlar mı oluyor sadece?

Aslında ”Numaramı sil!”cümlesi

”Artık beni hayatından çıkar,herşey bitti,biz diye olan herşey son buldu.”demek değil mi?

peki söyle sevgilim,biz daha kaç kere biteceğiz?

Daha kaç kere tükeneceğiz?

Her numara silişimizde daha kaç kere zihnimize kazınan o rakamları çevirip arayacağız?

Bitiyor mu böyle herşey?’

‘Bitti” kelimesi bitirebiliyor mu herşeyi?

Eğer bitebiliyorsa herşey 3-5 kelime ile,inan tüm harflere,kelimelre lanet olsun!

Eğer cümleler kalbinin sesinden daha kuvvetli geliyorsa,dudaklarından dökülen tüm o cümlelere lanet olsun.

O zaman şimdi gerçekten bitti.

Çünkü ben bendeki seni sildim aptal bir numara yerine.

Çünkü ben bende ki beni bitirdim,sendeki ben yerine…

O yüzden asıl şimdi ”Hoşçakal”deme vakti..

Öncekiler yalan vedalardı..

Küçüğüm..

 Bak küçüğüm..

Sen minik adımlarınla koşarken dünyaya

Dünya seni alıcak içine,sarıp sarmalayacak..

Sanmaki sevda dolu bir sarmalayıştır bu..

Sen adım attıkça ona,görüceksin tüm lanetlenmişleri..

Sokaklarda köşe bucak saklananları görüceksin..

Sorma sakın kimden kaçıyorlar diye

Hayattan be küçüğüm..

Hayat acımasız..Dünya zor..Karmaşık..

Bir bakıyorsun mutluluk avuçlarının içinde

Arkanı dönmeye gelmiyor ki dönüp baktığında yok.

Ellerinde koca bir boşluk geriye kalan..

Sana kalan..

Sen masum gülüşlerinle karşılarken hayatı

O sana tüm hileleriyle geliyor..

Yüzüne gülen insanlar,arkandan mezarını kazıyor küçüğüm..

Aşk…

Zor be küçüğüm..zor..

Herkese gülmez öyle kolay kolay..

Gülsede çekip gidebilir bi anda..

Öyle kazınırki aklının her bi karışına,her bi sözü,gülüşü,kokusu,nefesi..tenii..

Ahh..şimdi küçük olmak vardı..ama en küçük..en habersiz..

Koşar mıydım sana dünya böyle hevesli?

Güler miydim böyle içten?

Yinede sen bakma bana küçüğüm,ben uzun yollardan gelmişim..

Yorgunum biraz,biraz da huysuz sanırım..

Sen koş küçüğüm,belki hayat sana güler

Belki sever seni

Sen sadece sen ol

Hayatın pisliğine bulaşmadan öylece koş..

Yorulmadan..durmadan..

Koş küçüğüm..mutluluk yakınlarda..

Sensiz Özlemek Bile Değersiz Oysa..

Özlemin canımı tatlı bir alevle yakıp yıkıyor nicedir..

Özlemin gözlerimdeki buğuyu eksik etmiyor uzun süredir..

Allah insana taşıyamayacağı yük vermezmiş sevgilim..

Taşıyabiliyorum ama canım çok acıyor sevgilim..

Şimdilede tek duam oldu sana kavuşmak..

Sabah akşam bıkmadan usanmadan seninle olmak..

Mumun ateşi sönermiş,aşkın ömrü pek uzun değilmiş

Diyor tüm bu kalabalık..

İçimdeki ateşin cehennem alevleri gibi o zaman

Hiç sönmeyecek,

Ve sen o cehennemin cennetisin

Sana kavuşmak için yanmak gerek..

Ben sensiz sağır ve dilsiz

Ben sensiz kör ve topal

Ben sensiz cennetsiz ve cehennemsiz

Ben sensiz,ben bensiz..

Özlemin kalbime sığmaz oldu nicedir..

Ne göresim var artık boş bir kalabalığı

Ne konuşasım var artık sevdasız anlamsız cümleler yığınını..

Özlemin,özlemlere boğdu beni..

Özlemek,güzel ve acı..

Özlenen sensen eğer

Özlemek seni,biir onurdur gönlüme..

Ve haykırıyor her sözüm şimdilerde..

Özledim seni..

Sadece seni..

Bırak Ruhun Konuşsun..

Sana söyleyecek o kadar cümlem yok artık..

Sustu dilim..

Sadece gözlerini istiyorum gözlerimde..

Ellerim anlatsın yüzüne..

Bırakalım kalbimiz konuşsun..

Dilimiz sussun..

Kelimeler yalan,isyanlar dolan..

Bırak dudakların anlatsın dudaklarıma beni ne kadar sevdiğini..

Bu sefer bedenin konuşsun bedenimle..

Gecenin karanlığına göm beni..

İnce ince işle aşkı kalbime..

Susss..

Sakın konuşma..

Bölme sessiz mabedimi..

Uyandırma içimdeki gurur sürgününü..

Ruhun ruhuma karışsın..

Tek bir beden değil tek bir ruh olabilelim..

Sevgilim..

Biz cennetten gönderilen tek bir ruhun iki parçasıyız..

İki ayrı bedende bir bütünüz..

Biz bulduk kayıp cennetimizi…

Şimdi kelimelere gerek yok..

Cümleler sussun..

Sadece nefesin konuşsun..

Ruhun ruhuma dokunsun..